ΚΡΑΥΓΗ ΨYΧΗΣ

Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2014

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΡΗΓΑΣ " Κόκκινο τριαντάφυλλο "

Έτρεμα
και το χέρι μου
μια αγκαλιά με το μυαλό να ζωγραφίζει τη ζωή μου
Μια χούφτα χώμα, κλεμμένο απ’ τον κήπο σου,
ασήμωσα και ρίζωσα αντράνεμο κορμί
Στη σάρκα του μην ξεχαστείς, αγκάθια έσπειρα
να μου ματώνουν την καρδιά
Τα χέρια που με κράταγαν και μού ’διναν ζωή
πράσινα φύλλα, ασήμι και χαρτί
Κόκκινο τριαντάφυλλο, καρδιά και έρωτας μαζί,
το άρωμα της στέρησης
Μέσα στα σπλάχνα σου θα ζω
όσο το αίμα αρκετό για να σε φέρω πίσω.

Ευαγ. Ρήγας

Πέμπτη 22 Μαΐου 2014

Περίμενέ με …Θα ‘ρθω !

by melita

Περίμενέ με…
Θα ‘ρθω.
Κάποτε θα ‘ρθω!
Και πάψε να μου λες πια πως θα ‘ναι αργά και
δε θα μ αναγνωρίσεις.
Είμαι ντυμένη πάντα με τ΄όνειρό σου…

Αλκυόνη Παπαδάκη

Κυριακή 20 Απριλίου 2014

ΑΛΜΥΡΑ

Η μέρα ξεκίνησε με μια ηλιαχτίδα

ντυμένη το ρούχο της φθινοπωρινής ψυχράδας.

Στο παραθύρι μου χτύπησε δειλά ο αγέρας,

Φερμένος από τις όχθες των νοτισμένων ματιών σου..

Με τα χνώτα μου διαγράφω πάνω στο τζάμι

Ίχνη μιας ζωής που χορεύει στις μύτες των ποδιών της.

Σε κοιτώ και τα μάτια μου χύνονται σε ωκεανούς πλατείς,

Στο βαθύ μπλε του τρικυμισμένου ουρανού,

Στο σταχτί της πολυκαιρισμένης εφημερίδας πάνω στο τζάκι,

Στο χωμάτινο της ξύλινης θύρας,

Της ξεθωριασμένης από την θαλασσινή αλμύρα..

Την αλμύρα ..

των ματιών σου...

Σ.

Ότι αγαπάς - Μιλτιάδης Πασχαλίδης HQ (new song 2011)

Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2013

ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΡΜΟΝΙΑ

Η Αγάπη πηγάζει από την Συμπαντική Αρμονία!

¡El Amor brota de la Armonía del Universo!

Πέμπτη 3 Απριλίου 2014

ΛΗΣΜΟΝΕΣΕ ΤΟΥΣ

Λησμόνησέ τους

Κλεμμένο παρόν αλαφιασμένο
ανηφορίζει το στενό μονοπάτι
να προλάβει να πει˙ ...
Λησμόνησέ τους.
Πιότερη τιμωρία γι’ αρχή δεν υπάρχει.

Ευαγ. Ρήγας

Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2014

Στο Σπίτι της Ψυχής

Μέσα στο Σπίτι της Ψυχής γυρίζουνε τα Πάθη —
                ωραίες γυναίκες στα μεταξωτά
        ντυμένες, και με σάπφειρους εις το κεφάλι.
Aπό την πόρτα του σπιτιού έως μέσα εις τα βάθη
ορίζουνε τες αίθουσες όλες. Στην πιο μεγάλη —
                τες νύχτες που το αίμα των ζεστάθη —
χορεύουνε και πίνουνε με τα μαλλιά λυτά.

        Έξω απ’ τες αίθουσες, χλωμές και κακοεντυμένες
                με φορεσιές ενός παλιού καιρού,
        οι Aρετές γυρίζουν και με πίκρα ακούνε
την εορτή που κάμνουνε οι εταίρες μεθυσμένες.
Στων παραθύρων τα υαλιά τα πρόσωπα κολνούνε
                και βλέπουν σιωπηλές, συλλογισμένες,
τα φώρα, τα διαμαντικά, και τ’ άνθη του χορού.